Świat

„Potępiamy agresję USA…”

Mideast-Syria_Muha-002.jpg
Wspólne stanowisko syryjskich chrześcijańskich patriarchatów wschodnich w sprawie sobotnich ataków rakietowych USA, Francji i Wlk. Brytanii na ich kraj. Zostało ono podpisane przez prawosławnego patriarchę Wielkiej Antiochii i Całego Wschodu Jana X (znanego m. in. z wizyty w Polsce w 2016 roku), Ignacego Efrema II z Syryjskiego Kościoła Orientalnego (przedchalcedońskiego) oraz Youssefa Absiego z unickiego Greckiego Melchickiego Kościoła katolickiego.

W kierunku konfliktu globalnego

RT TV.jpg
Wiosna 2018 roku przyniosła całkowitą klęskę militarną dżihadystów w Syrii i przyspieszyła tym samym koniec tzw. wojny domowej w tym kraju, czyli trwającej od 2011 roku agresji USA i ich zachodnioeuropejskich sojuszników, realizowanej rękami ekstremistów islamskich. 4 kwietnia w Ankarze spotkali się przywódcy Rosji, Iranu i Turcji (formalnego członka NATO), którzy zapewnili, że są zdecydowani przyspieszyć działania na rzecz „zaprowadzenia pokoju i stabilności w Syrii”.

Jak CIA szantażuje prezydenta Trumpa

cia.jpg
Amerykańska machina wojenna – gigantyczny kompleks zbrojeniowy, spekulanci z Wall Street, potrząsający szabelką waszyngtońscy politycy, kanapowi generałowie oraz przemysł medialny, który kwitnie, żerując na pokazywaniu wojny – rozbudza na nowo czerwoną panikę, która tak doskonale sprawdziła się przecież w przeszłości – pisze we stepie do książki Dana Kovalika „Rosja jako kozioł ofiarny. Antyrosyjska fobia USA David Talbot. Oto jej fragment:

Strzelanina na Majdanie była prowokacją opozycji

maidan_2.jpg
Niewyjaśnioną do dziś sprawą strzałów na Majdanie w lutym 2014 r. zajęli się eurodeputowani. 22 marca w siedzibie Parlamentu Europejskiego odbyła się konferencja poświęcona tragicznym wydarzeniom w Kijowie przed czterema laty. Zaprezentowano podczas niej wyniki śledztw dziennikarskich przeprowadzonych przez Włocha Giana Micalessina i Anne Stephan z Izraela.

„Politico” – to „szmata” i „dziwka”

politico.jpg
„Ostatnie rosyjskie ekscesy we Wschodniej Gucie w Syrii kładą się cieniem na sportowej megaimprezie, którą organizuje Moskwa. Autokraci nie bez powodu tak bardzo zabiegają o organizację wielkich zawodów sportowych – dają one rozgłos i pozory szacunku, czyli dwie rzeczy, na których desperacko zależy dziś Rosji” – napisał wicedyrektor Human Rights Watch Philippe Bolopion dla POLITICO, a cytuje to Onet.pl. Oto jakie były reakcje czytelników:

Nord Stream w marcu

nord.jpg
W końcu lutego poparł rurociąg austriacki kanclerz Sebastian Kurz, przebywający w Moskwie. "Austria odnosi się do projektu bardzo pozytywnie" - powiedział. Przed nim trzy potężne spółki energetyczne Wintershall, Uniper, i OMV - zaapelowały do Unii Europejskiej. Szefowie tych spółek stwierdzili, że amerykański LNG jest za drogi i "dostawy energii do Europy nie powinny być pionkiem w amerykańskiej grze geopolitycznej".

Czy każą nam zbojkotować Mundial?

russia-2018.png
Przed nami kolejna wielka impreza sportowa w Rosji, ze względu na popularność dyscypliny, porównywalna z igrzyskami olimpijskimi – mistrzostwa świata w piłce nożnej. I właśnie jesteśmy świadkami nakręcającej się nowej prowokacji antyrosyjskiej – sprawy domniemanego otrucia byłego agenta GRU Skripala i jego córki. Przoduje w tym Wielka Brytania, jednak sprawa zatacza coraz szersze kręgi na Zachodzie i, niestety, i w Polsce.

Wojna w Syrii - nowa odsłona

buk.jpg
Jak przewidywałem w swych analizach dotyczących wojny w Syrii, rozbicie tzw. Państwa Islamskiego jako struktury quasi państwowej i jego klęska militarna, wcale nie oznacza początku końca konfliktu. Kampania roku 2017 przyniosła sukces rządowi w Damaszku wspieranemu przez koalicję Iranu i Rosji.

Wojna w Syrii – co dalej?

syr 1.jpg

Konflikt syryjski toczy się na wielu płaszczyznach i frontach. Walczą bezpośrednio same strony konfliktu, a jest ich kilka, walczą ich sponsorzy – sąsiedzi i lokalne mocarstwa, oraz rozgrywają tu swoją „partię szachów” mocarstwa globalne. Rok 2017 okazał się dla tej krwawej wojny przełomowy, jednak do jej zakończenia daleka droga, tym bardziej, że przegrani z porażką się nie pogodzą.

Upadek Saakaszwilego

michał s.jpg
Kiedy przed dziewięcioma laty napisałem, że ówczesny prezydent Gruzji Micheil Saakaszwili to osobnik – delikatnie rzecz ujmując – niekompatybilny z rzeczywistością, naskoczyła na mnie tzw. niepodległościowa prawica, zarzucając mi godzenie w polską rację stanu. Miała ona wówczas polegać na żyrowaniu wszystkiego, co gruziński prezydent robił, zwłaszcza na odcinku rosyjskim. Wiadomo, kto bije w Ruska, naszym przyjacielem jest!

Strony

Subskrybuj Świat